Integraal Verslag

Standplaats Nador

Afgelopen vrijdag zijn we met een groep Cordaners naar Marokko vertrokken in het kader van de leergang Marokko.

De leergang is een scholing Intercultureel Werken, 6 lesdagen in Amsterdam en 5 lesdagen in Marokko. Hierbij wordt ingegaan op het werken met andere doelgroepen.

Op vrijdagmiddag zijn we aangekomen in Nador. Om half negen op pad. Richting Berkane. 90 km van Nador, ongeveerd anderhalf uur in de bus.

De voorzitter van het bestuur, in het dagelijks leven advocaat, ontvangt ons en laat zijn weeshuis aan ons zien. Het weeshuis is te vergelijken met ons Leger des Heils. De kinderen moeten als ze 18 jaar zijn voor zichzelf gaan zorgen. Ze worden voorbereidt door middel van opleiding, over het algemeen beroepsopleidingen.

Er is veel aandacht voor commercie. Commercie wordt gebruikt om de zorg betaalbaar te houden. Zo worden de pandjes rondom het weeshuis verhuurd.

Direct na het bezoek gaan van het weeshuis gaan we naar een ouderenvoorziening. Omdat wij zelf uit de ouderenzorg komen zijn we erg nieuwsgierig. Enige voorkennis was er wel, de locatie was gloednieuw.

Bij aankomst een grote delegatie die ons rondleiden. Het gebouw staat op 5000 m2 en is zelf 1500 m2. Riant!!

Blij verrast waren we met de inrichting en sfeer. Prachtig! De bewoners kenmerken zich door het feit dat ze alleen zijn, ze hebben geen familie of vrienden waar ze terecht kunnen. Een weeshuis voor ouderen is misschien een goede benaming? De bewoners zijn dankbaar dat ze hier mogen leven. Klagen over het feit dat de tuin niet echt rolstoeltoegankelijk is, doen ze dan ook niet. Ze zijn ook dankbaar dat er mensen om hun heen zijn, een eigen kamer is er dan ook niet, ondanks alle ruimte. Grote slaapzalen met een bed en een nachtkastje is toch veel gezelliger!

In Marokko zijn nauwelijks van dit soort voorzieningen, het gros van de ouderen wordt door de kinderen verzorgd. De rondleider ter plekke zou zich rot schamen als hij hier zijn moeder moest brengen, ondanks dat mensen het er goed hebben.

De scheiding tussen mannen en vrouwen is in het hele gebouw zichtbaar. Er zijn aparte slaapzalen en wasruimtes, maar dat is de enige echt fysieke scheiding. In de gebedsruimte is er een kamerscherm dat de grens aangeeft, meer niet.

In de huiskamer is er een grote televisie in het midden, een muurtje scheidt de mannen van de vrouwen. De inrichting van de ruimtes nemen we mee voor de nieuwbouwlocaties.

Na de lunch rijden we terug naar Nador. Het ziekenhuis is het laatste bezoek van de dag. Ook hier worden we hartelijk ontvangen. We zijn onder de indruk van de apparatuur die gebruikt wordt. Verder zijn het opleidings- en kwaliteitsbeleid opvallend goed aanwezig.

Het train-de-trainer principe wordt veel meer dan bij ons toegepast. Na ontslag worden clienten steekproefsgewijs ondervraagd over de tevredenheid van hun verblijf. Dit is natuurlijk een begin van het HKZ-certificaat.

Al met al een heerlijke dag, zeer leerzaam, veel indrukken opgedaan. En vooral ons referentiekader aangepast.

Groeten uit Marokko van Anne-Rose Abendanon, Hulya Uyar, Nel Pols, Ger Rennen, Anne Hulst, Bert Ensing, Toosje Roel en Frits Ariëns