Sinds een week of drie ben ik min of meer aan huis gekluisterd. Niet helemaal letterlijk, maar toch. Een flink virus, dat eerder nog door een arts werd bestempeld als bronchitis, maar een week later door een andere arts als zeker-geen-bronchitis, heeft mijn sociale leven op een laag pitje gezet. Na een dag werken had ik meestal geen energie meer voor buitendeurse-activiteiten.
Eindelijk eens tijd voor oneindig veel televisie kijken. Inmiddels ben ik weer helemaal op de hoogte van de perikelen in GTST, ja dinges doet het met die ene, en die ene jongen was ontvoerd. Grappig, ik ken hem nog van 20 jaar geleden, toen zat ik met hem op de lagere school en in de serie heeft hij een zoon van een jaar of 17, goed zou kunnen in theorie, anyhow, hij was ontvoerd.
Jensen had twee bewoners van de Gouden Kooi. De combinatie van deze walgelijke, arrogante, niet-grappige plofkop met oliedomme, irritante en nietszeggende wannabee miljonairs levert drie kwartier beeldvulling dat zelfs ik te ordinair voor woorden vind. Dus beeldvervuiling.
Best raar aangezien ik toch graag keek naar Tatum & Jennifer, Patty’s Posse, Awick en Glamourland.
Nou je snapt het, ik zit dagen voor die televisie en het valt dag na dag zwaar tegen. Mijn duim heeft een RSI ontwikkeld, zapperdezapzap, en ik kan je niet één programma noemen dat je had moeten zien.
Goed, ondertussen voel ik mij weer fitter, heb ik weer een stem, dus heb weer lekker mijn agenda volgepland met avonden zonder televisie.
www.uitzendinggemist.nl kunnen ze wel opdoeken, want er valt niets te missen…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten