Vrijmibo

Vandaag reed ik om even voor half vijf naar huis, in de hoop wat file te vermijden. Niets erger dan op vrijdagmiddag in de file staan. Vreemd dat er zoveel file staat op vrijdagmiddag. Is niet iedereen aan de vrijmibo? Vrijmibo??? Ja, vrijmibo, dat is de vrijdagmiddagborrel. Neen blijkt dus, ook deze vrijdagmiddag is gezellig vol op de Ring.

Never mind, ik op tijd weg, inderdaad wat minder file, dus rijd ik tegen vijven mijn eiland op. Vreemd een politie-agent bij het stoplicht. Goed, zeker aan het kijken wie er door rood rijdt. Ja ach, wat moet je anders, hij mocht zeker niet naar de vrijmibo, jammerdebammer.

Bruggetje over, rij bijna de straat in, oei…een hele zwerm met gajes, allemaal jochies en mokkeltjes in een blauw pakje, fluorescerend hesje, verkleed als politieagenten.

Moeten ingehuurde acteurs zijn, want wie gaat er nu bij de verkeerspolitie? Het zouden ook mensen met een taakstraf kunnen zijn, waarschijnlijk rijbewijs ingenomen en nu 45 uur dienstverlening.

Goed, raampje open, ik denk lekker even blazen. Het is toch vrijdag, iedereen was naar de vrijmibo, dus alle automobilisten aan de blaastest. Nee hoor, dat is waarschijnlijk op dinsdagmorgen tussen tien en elf uur. Verkeerscontrole…joehoe..over 1 minuut thuis…ik heb mijn gordel nog om (meer toeval dan wijsheid, die doe ik meestal al af als ik de ring afrij), rijbewijs bij me en mijn lichten doen het ook.

“Meneer…mag ik uw papieren, en ook uw APK-keuringsrapport-dinges”. Ja, hoor, ik pak alles bij elkaar geef het keurig aan die loser die geen recherche mag worden, omdat ie of te dom is of te dom doet.

Maar, ik kan dat APK-dinges-ding niet vinden. Heel die auto overhoop, niet te vinden. Ik zeg tegen die apekop, ik pak hem wel ff, ligt waarschijnlijk thuis in mijn nachtkastje. Was niet nodig, vond ie. “Die moet u altijd bij u hebben, ik maak procesverbaal op”.

Ondertussen zag je hem innerlijk juichen, weer een stukje dichter bij mijn bonus. En ik dacht alleen maar, wat treurig dat je zo aan je target moet komen. Ik stond op het punt om Stichting Korrelatie voor de stakker te bellen, niet gedaan, zonde van mijn belminuten.

Maar de poppenkast was nog niet over. Er was bedacht dat er ook een expert onder de motorkap ging kijken of het wel in orde was. Nou mijn zegen heeft ie, alhoewel ik wel hoopte dat die klep spontaan zou dichtflikkeren met zijn hasses ertussen. Jammer klep bleef open, wel ontdekte deze meneer dat mijn accu los zat. Ik vraag nog informerend of dat goed is of fout, weet ik veel, ik heb geen verstand van auto’s. Het was fout. Effies naar de garage, die fixen het wel, maar dat was niet genoeg vond oom agent. Voor dit ernstige verkeersdelict krijg ik een mooie prent, 75 euries.

Zo was ik binnen een half uur 100 eurootjes lichter, maar zonder een tas boodschappen of cd’s, zelfs geen bossie bloemen. Ondertussen was mijn buurman met zijn hond Bruno ook even langsgelopen om nog even verhaal te halen bij die galbakken. Het bleek dat ze deze week al voor de derde keer in dit goudmijntje stonden te klussen.

Goed, was ik maar naar de vrijmibo gegaan…in plaats daarvan ga ik maar mijn APK-papier-gedoe zoeken, want die lag natuurlijk niet in het nachtkastje.