Tot gisteravond had ik het debacle van woensdagavond verdrongen, ik wist het wel en had het ook gezien. Uiteraard heb ik gevloekt, maar daar bleef het bij. Zo zijdelings riep iemand de dagen er na “hoe kan dat nou?” of “kut hè”, maar daar bleef het bij. Van rouwverwerking was geen sprake, maar het principe "doofpot" werd toegepast.
Geluk bij een ongeluk hierbij was dan ook dat een collega van mij “een kakkerlak in hart en nieren” niet meer werkzaam is bij ons. Dat scheelt een slok op een borrel. Trouwens, by the way, een kakkerlak is een koosnaampje voor een Feyenoorder, voorheen schreef men dat ook wel als F%#y$#@&*!r, want het is toch moeilijk om het woord op papier te krijgen.
Afijn, toen opende ik dus gister rond middernacht mijn mailbox en realiseerde ik me pas echt dat we nu eigenlijk gewoon al niet meer mee doen. Het is over, passé, finito, klaar. Ons team dat tijdens de openingsronde van de competitie zoveel indruk maken, kon slecht één helft schitteren en niet scoren (en daar gaat het echt nog steeds om bij het voetballen).
De hele nacht liggen woelen en nu moet ik maatregelen nemen: ik schraap een paar euro bij elkaar en koop een kraslot. Als ik win zal ik snel alle ellende vergeten zijn…als ik niet win, kan ik me vanavond altijd nog bezatten…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten