Zondag stapten we in de auto, naar het Oosten van Finland. Een barre tocht van een uur of 6. Nou ja bar, dat viel wel mee hoor, maar ik vond het veel verder dan van tevoren gedacht. Alhoewel het slechts een kilomertje of vier- vijfhonderd was. De Finse wegen bestaan grotendeels uit tweebaanswegen, waar je een ongeveer 80 mag rijden, soms heb je dan pech en rijdt er een vrachtwagen of kipcaravan voor je... goed het was niet anders, uiteindelijk kwamen we aan in een plaatsje vlakbij Savonlinna.
Nu pas zag ik Finland op z'n mooist, grote, veel grote meren, strak blauwe hemel en een lekker briesje, goed toefen dus.
Alles was gericht op het vissen. Er was vantevoren een bootje met een ouwe man geboekt, goed geregeld!
Het bootje bleek een snelle speedboot en de ouwe man een onlangs gepensioneerde Fin, die superaardig was. Elina babbelde gezellig met de man, terwijl wij de hengel uitgooide. We gingen ''snoeken'', nou ja, we hadden hengel met blinkertje en dan zou het logisch moeten zijn als je een snoek ving.
Maar...helaas...het was mooi weer. Prima zou je zeggen, maar de snoeken vonden van niet. Mooi weer betekent voor de snoeken namelijk lekker luieren in plaats van jagen. Na een uur of vijf op het bootje gedobberd te hebben, was de tijd ruim om. De vissermeneer moest naar zijn vrouw en wij moesten oud brood eten, want vis was er niet. O nee, één keer had ik geluk, een baarsje zwom tegen mijn haak aan, en zo ving ik toch nog wat. Evengoed was het een heerlijke dag en heb ik zowaar een bruine tint opgelopen, afgewisseld met wat rode stukken, zeg maar verbrandde huid.
O vergeet ik ik nog te melden dat Rocco één snoek verspeelde, hoe is het mogelijk...
De kwieke 60-plusser vond ons zielig en had bovendien de hele dag gezellig met Elina zitten kletsen en voor het eerst in zijn leven stroopwafels gegeten dus mochten we herkansing doen. Een gratis herkansing! En zo Hollands als we zijn maakten we daar dankbaar gebruik van.
De dag daarna was het al zover, na een wandeling en een frisse duik in een van de duizenden meren stonden we weer op de steiger te trappelen als peuters die een droge Liga willen.
Het was beter weer zei de kapitein, ik had er niets van gemerkt, want de zon scheen nog volop. maar de wind was een paar graden gedraaid, de vraag was natuurlijk of dat echt zo was of dat ie geen zin had om naar twee chagerijnige koppen te kijken.
En inderdaad na een uurtje was het Rocco die beet had. Hij twijfelde even of ie niet vast zat, maar nee er was sprake van een snoek. Na een korte polonaise weer verder vissen en ook ik had geluk, ook een snoek. Na een hevig gevecht was de snoek aan boord, ik had gewonnen. De ouwe man gaf hem een klap met een deegroller en de snoek merkte er niets meer van. Niet onbelangrijk detail: Mijn snoek was ruim groter en dikker als de snoek van Rocco. De eer was gered. De man was blij, nu zouden we hem niet in een slecht daglicht brengen. De diverse media waren immers al bijna op de hoogte gebracht.
Het volgende probleem deed zich voor, de snoeken waren keurig in een zak met ijs aan ons meegegeven, maar wat moesten we er mee doen? Ik wist niet de ze te eten waren, maar in Finland is men er van overtuigd dat dat prima kan.
Terug op ons logeeradres wat hulp gevraagd aan de locals, nadat Rocco zo dapper was om de vis te ontdoen van darmen en alle andere ellende die je niet moet eten. Men kwam met bakpapier, kranten, folie, dus de vis kon op het vuur. Een uurtje garen, vol spanning konden we om een uur of negen 's avonds de vangst verobberen. Nu snapten we waarom de snoek niet zo gewild is in Nederland. Rocco verwoorde het goed: ' de structuur is niet goed, hierdoor is de snoek niet lekker' .
Elina, de geboren en getoegen Finse, was het niet met het Hollandse juryrapport eens en vond de snoek prima. Gelukkig waren er nog gehaktballetjes...
De volgende dag een kasteel bezocht, voor details kijk op www.kasteelfinland.fi. En toen weer lekker in de auto, terug naar Humppila, voor het eerst van mijn leven was leek de terugweg veel langer als de heenweg...terug vanuit het Verre Oosten.
Vandaag rustdag, dat betekent, uitslapen, internetten, lekker in de tuin van de zon genieten, niet verkeerd dus.
Morgen naar Turku en overmorgen naar Helsinki. Ik zal me weer melden als het nodig is...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten