Goh, was ik toch nog voor maar 12 uur per week op de afdeling ICT werkzaam...afgelopen weken niet echt. Eens in de 5 jaar vinden organisaties het nodig om het netwerk eens op te pimpen. En wat gebeurt er allemaal dan?
Nou veel, vooral veel praten, maar dat begon zeg maar een jaar geleden (of nog langer?) al. En dan moeten we zus en zo en dit en dat. Prima, prima, prima goed, muy bien, fantastico en de hele zooi.
Ondertussen (maand of wat geleden) kwam ik erachter dat er van me verlangd werd dat ik weer een paar kunstjes moets doen. Nou had ik daar weinig trek in, de kunstjes waren niet vernieuwend, ik had weinig tijd ervoor (12 uur per week is gewoon net genoeg om te horen hoe het met iedereen gaat en om wat overlegjes te voeren) en ik had er al helemaal geen zin in. Elke dag douchen, regelmatig boodschappen doen en 2x per jaar naar de tandarts vind ik al saai, laat staan voor mijn werk een trucje voor de zoveelste keer uitvoeren.
Goed, Frits had dispensatie, moest wel wat andere dingen doen, maar zeker niet in herhaling vallen...
Tot de migratie (zo heet de overgang van het ene naar het andere netwerk) dichterbij kwam...niet iedereen had zijn huiswerk kunnen/willen (doorstrepen wat niet van toepassing is) doen.
3x raden, wie alsnog de pisang...inderdaad "moi-même"! Weken waren al verstreken en mijn contact met de leveranciers was inmiddels zeer intens. We belden elkaar te pas en te onpas, en werd zelfs bijna intiem.
Ondanks het intieme contact was er geen sprake van levering...en ik bleef volhouden dat alles goed zou komen. Afgelopen week moest er dan toch op het allerlaatste nippertje geleverd worden. En wat denk je? Het gebeurde ook. Regelmatig schrok ik midden in de nacht wakker, schreeuwend dat het wel op tijd moest komen, achteraf was dat onnodig.
En waar gaat dit dan allemaal over...over printers...printers ja, dat is alles, lekker belangrijk zal je zeggen? Tegenwoordig doen we het toch lekker digitaal. Nee printers zijn hot en interessant. Binnen "de zorg" is het na het e-mailen misschien wel het belangrijkste. De mails (het primaire proces) moeten immers op papier komen, om deze vervolgens niet te lezen en niet te archiveren, maar dienen als bewijsmateriaal van alles wat er niet zal gaan gebeuren of had moeten gebeuren. Goed op de derde plaats komt dan de klant, als er nog tijd over is.
Goed na een weekend Bloed, Zweet en Tranen van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat ziet het er naar uit dat er morgen weer gemaild kan worden en geprint...haleluja!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten